-wanneer je jachtvriend moeilijk apporteert-
Een jachthond die niet graag apporteert of alleen bepaalde dingen wil dragen of helemaal afhaakt… veel voorjagers vinden dat ingewikkeld… Zeker wanneer je een retriever of spaniel hebt; rassen waarbij apporteren vaak zo vanzelfsprekend lijkt.
Toch is apporteren geen morele graadmeter voor een “goede” jachthond. En ook niet voor een goede voorjager.
Sommige honden dragen alles wat los en vast zit. Andere honden zijn kieskeurig, gevoelig, snel gespannen of verliezen onderweg plezier in het apporteren. Dat zegt niet automatisch dat er iets “mis” is met de hond. Vaak vertelt gedrag vooral iets over ervaring, emotie, verwachting, spanning of de manier waarop het gedrag is opgebouwd.
Want ja: apporteerlust zit deels in het DNA. Maar apporteren blijft óók gewoon gedrag dat geleerd, ervaren en gevoeld wordt.
Als een hond selectief gaat apporteren, hoor ik bijvoorbeeld:
“Mijn hond wil alleen nog warm wild dragen.”
“Hij pakt canvasdummy’s nauwelijks nog op.”
“Ze brengt het wel terug, maar alleen haar favoriete dummy.”
“Hij rent erheen, maar laat het liggen.”
“Ze wil alleen apporteren als er beweging in zit.”
De conclusie die vaak snel volgt: “mijn jachthond doet niet waar hij/zij voor is gefokt.”
En dus ‘moet’ er iets opgelost worden.
Niet apporteren: een probleem of informatie?
Bij welzijnsgerichte (jachthonden-)training kijk je eerst naar wat gedrag probeert te vertellen.
Want gedrag ontstaat niet in een vacuüm. Een hond kan spanning voelen, onzeker zijn geraakt, lichamelijk ongemak ervaren, verwarring hebben opgebouwd of geleerd hebben dat apporteren druk oplevert in plaats van samenwerking.
Dat betekent niet automatisch dat jij “fout” hebt getraind. Maar wel dat het zinvol is om nieuwsgierig te kijken in plaats van harder te gaan trekken aan het gedrag.
Stel jezelf bijvoorbeeld vragen als:
- Wanneer veranderde het gedrag?
- In welke context gebeurde dat?
- Welke signalen gaf mijn hond vóór het afhaken?
- Wat deed ik toen?
- Welke verwachtingen hangen er inmiddels rond apporteren?
- Is apporteren voor mijn hond nog ontspannen en duidelijk?
- Welke emotie lijkt mee te spelen?
En, als je durft: “hoe belangrijk vind ík eigenlijk dat apporteren perfect verloopt?”
Honden voelen haardijn wanneer een oefening of vaardigheid beladen raakt.
Waarom apporteert jouw hond minder graag?
Sommige honden ervaren spanning of sociale druk tijdens training. Andere honden raken onzeker in de apportketen, voelen lichamelijk ongemak, of hebben geleerd dat apporteren veel verwachting of frustratie oproept.
En soms is het veel eenvoudiger:
de hond vindt bepaalde apportvormen gewoon minder prettig of gewoon minder interessant.
Het is hoe dan ook informatie voor jou als voorjager.
Wat kun je wél doen?
Haal de druk eraf.
Echt. Het mag met minder.
Kijk opnieuw naar de basis van de apportketen. Op welk schakeltje merk je verandering? Bouw dan vanuit dat kleine stukje. Observeer spanning bij je hond, kijk hoe hij daarvan herstelt. Beloon de samenwerking in plaats van het eindresultaat. Film het eens; soms zie je achteraf meer dan tijdens de training.
En ook al heb je een briljante jachthond in huis; moet hij een perfecte apporteermachine zijn om een fijne, waardevolle jachthond te zijn?
Werk je nog niet met een clicker?
Dan begin je eigenlijk al halverwege. In Click & Klaar leg ik stap voor stap uit hoe je gedrag opbouwt — juist dit stuk dus, vóór het apporteren.
Dit artikel is geschreven door Saskia Kolthof- De Honderwijzer. Het is niet toegestaan om (gedeeltes van-) mijn artikelen over te nemen. Het delen van dit artikel middels een link vind ik heel fijn. Zo hoop ik het welzijn van jachthonden te kunnen verhogen. Jouw hulp is daarbij zeer welkom!
