Of nou ja — dat is wat je denkt als je voor de zoveelste keer naar een hond staat te kijken die overal tegelijk lijkt te zijn, behalve bij jou.
Hij schiet heen en weer, reageert op alles wat beweegt, is al onderweg naar de dummy vóór jij überhaupt “apport” hebt kunnen zeggen en lijkt een spanningsboog te hebben van ongeveer drie seconden.
“Typische ADHD-hond.”
Dat is de conclusie.
Dat is ook wel de makkelijkste..
Want als het ADHD is… dan ligt het in ieder geval niet aan jou.
Bestaat ADHD bij honden?
Ja. ADHD bij honden bestaat.
Maar zelden.
Voor een echte diagnose heb je een dierenarts nodig, en in de praktijk komt het nauwelijks voor. Het gros van de “drukke honden” die dat label krijgen? Die hebben iets anders.
En dat is misschien minder comfortabel voor jou, maar wel een stuk interessanter.
Wat je eigenlijk ziet
Je ziet een hond die overal op reageert. Moeilijk kan focussen. Supersnel schakelt tussen prikkels. Enorm AAN lijkt te staan.
Het voelt voor jou als: “er zit geen rem op!“
Gedrag komt nooit uit het niets. Je hond reageert ergens op. Altijd.
De vraag aan jou is:
Kijk je daarnaar o of plak je een label zodat je niet verder hoeft te zoeken?
Waar het vaak vandaan komt
Dat hieperdepiep-gedoe wat jij vaak ziet? Dat heeft meestal andere oorzaken dan ADHD.
- Spanning (ook uit enthousiasme) – springen als je de trainingsspullen verzamelt. Overal op reageren in het veld. In het lijf van je hond gebeurt hetzelfde; verhoogde arousal, minder denkvermogen, trager reageren op jouw aanwijzingen.
- Je training zelf – Ben je duidelijk in je verwachtingen? ben je betrouwbaar en veilig wanneer je hond een foutje maakt? Als je hond moet uitzoeken hoe hij het goed moet doen..
- Teveel, te vaak, te lang – Een hond die altijd AAN staat, kan niet meer zo goed naar beneden schakelen. Doe je te weinig met je hond? -> ontrust. Doe je teveel? -> onrust.
- DNA – (maar niet zoals je denkt): Ja. sommige honden hebben meer drive. Spaniels die voor je uit jagen, die heen en weer lopen, alles checken wat beweegt? Dat is geen probleemgedrag. Dat is ras. Zet het op cue en je heb t er een prachtige werkhond aan. Weet jij waar je hond oorspronkelijk voor is bedoeld en deden zijn ouders daar ook wat mee?
Ik kan er niets aan doen. Ik heb ADHD hoor!
“Mijn hond heeft ADHD” klinkt als een verklaring. Een manier om niet meer te hoeven kijken naar wat eronder zit.
Want als het ADHD is.. tja.. wat kun je daar nou aan doen?!
Alleen: in de meeste gevallen heeft dat drukke hondje geen ADHD.
En ook als het wél zo is; uit eigen ervaring kan ik je dit zeggen: wachten tot het “overgaat” of hopen dat het minder wordt, levert je vooral frustratie op.
Leren kijken naar wat er wél kan, daar verantwoordelijkheid in nemen en je training daarop aanpassen… dát is waar het verschil zit.
Niet in het label.
Maar in wat jij ermee doet.
Wat je probeert:
Meer beweging. Meer trainen. Meer controle. Klinkt misschien wel goed. Werkt averechts. Je blijft werken met een hond die de kop al vol heeft, Die al over zijn grens zit. Je gooit er alleen maar meer bovenop. En krijg je dus meer van hetzelfde.
Wat er wel moet gebeuren
Stel jezelf de vraag: “kan mijn hond in deze staat van ‘zijn’ nog leren?” Als het antwoord ‘nee’ is – en dat is het zeer regelmatig – dan moet je daar beginnen met stoppen. Je zit op het punt waarop je hond niet meer kán luisteren. Zorg er eerst voor dat je hond weer kan denken.
Dat ziet er zo uit:
Je stopt met de training. Neemt afstand van wat jouw hond zo druk maakt. Je voorkomt dat je hond zichzelf vastzet in de spanning. Je maakt je training voorspelbaar en duidelijk. Je zorgt ervoor dat je hond weet wanneer het goed is – en wanneer hij even niets hoeft.
De grootste winst zit m in jouw kijk op “druk gedrag”; zie het als informatie.
Als je het anders aan wilt pakken
Als je wilt dat je hond niet alleen minder druk wordt, maar daadwerkelijk beter kan nadenken, luisteren en samenwerken, dan moet je ‘even’ terug naar de basis.
Naar meer begrip en minder doen.
In Click en Klaar leer je hoe je hond leert en wat motivatie doet met gedrag. Waarom emotie en de mate van opwinding bepaalt of je hond kan luisteren of niet. Je leert werken met de clicker op een manier die helderheid geeft – voor jou en je hond.
Rust is niet een knop die je indrukt. het is iets wat ontstaat als jouw training eindelijk klopt.
Typisch?
Je hond is niet “druk”. Hij reageert op wat er gebeurt – in zijn lijf, in zijn omgeving en in jouw training.
Dus: “typische ADHD hond”? Of gewoon een hond die precies laat zien wat er gebeurt – en die jou iets te vertellen heeft.
Dit artikel is geschreven door Saskia Kolthof- De Honderwijzer. Het is niet toegestaan om (gedeeltes van-) mijn artikelen over te nemen. Het delen van dit artikel middels een link vind ik heel fijn. Zo hoop ik het welzijn van jachthonden te kunnen verhogen. Jouw hulp is daarbij zeer welkom!
