Puppytraining in de jachtwereld: wanneer begin je met apporteren?

jachthondentraining-achterhoek-twente-priveles

Zo’n kleine twee jaar geleden vertelde ik her en der dat puppy Fjoer en ik ons in hadden geschreven voor puppytraining. Ik kreeg daar uiteenlopende reacties op. Kennelijk zijn er binnen de jachtwereld onderwerpen waar trainers het niet over eens kunnen worden. Apporteren in het eerste jaar van je pup is er zo één.

Twee meningen, mijn twijfel

De ene stroming zegt:
“Eerst gehoorzaamheid. Eerst strak werken rondom de voorjager. Apporteren komt later.”

De andere zegt:
“Laat die hond werken. Apporteren hoort bij het jachtwerk en motiveert. Wachten maakt het alleen maar moeilijker.”

Ik moest daar zelf ook over nadenken. Ik zou me zo voor kunnen stellen dat jij daar ook wel eens over getwijfeld hebt.

Moet je gelijk kiezen?

Terugkijkend naar mijn geschiedenis met mijn eigen honden, ben ik niet consequent geweest (o ja joh?! verrassend ; ))bij de een heb ik het apporteren wat langer uitgesteld en met de ander ben ik vrij snel in de puppytijd begonnen. Afgelopen week had ik iemand met een pup die het gevoel dat ze nú al een fundamentele keuze moest maken over wel of niet laten apporteren.
Moet je gelijk aan het begin van jullie leven samen al beslissen hoe de rest van jullie jachtcarrière eruit gaat zien?

Voor wie kies je dan?

Ik heb daar moeite mee. Niet omdat ik het onderwerp onbelangrijk vind, maar omdat de discussie vaak gaat over wat de hond moet doen, en te weinig over wat de hond al kan dragen.

De discussie over wel of niet apporteren gaat volgens mij over iets anders: vertrouwen en verbinding.
Een hond iets laten halen en succesvol weer terug laten brengen vraagt nogal wat:

  • vertrouwen in jou
  • vertrouwen in zichzelf
  • kunnen schakelen tussen actie en terugkomen
  • emotionele stabiliteit
  • voorspelbaarheid

Dit zijn geen “apporteer-vaardigheden”. Dit gaat over relatie, draagkracht en weten wat je aan elkaar hebt en wat jij aankunt en je hond.

Volgens mij bouw je niet door een kalender te volgen, maar door te kijken naar wat er tussen jou en je hond ontstaat.

Waar ik in investeer met puppemans

Hoe stellig ik in sommige dingen ook kan zijn, ik merk dat ik hier geen uitgesproken mening over heb. Ik heb wel een mening over wat ik zelf belangrijk vind om in te investeren:

  • vertrouwen
  • betrouwbaarheid
  • ritme
  • samen leren leven en werken

Alles begint met relatie.
Dacht ik als juf van pubers al, denk ik als puppy-eigenaar en trainer nog steeds.

Kleine stapjes

Natuurlijk werk ik ook een beetje aan gedrag. Ik vind het fijn wanneer een pup weet wat het geluid van de clicker betekent en hoe hij dat koekje in zijn puppesmoeltje krijgt.

Dit soort dingetjes:

  • handtouch
  • chillen op een matje
  • “wil je dit even vasthouden?”
  • wandelen aan de slappe lijn

Het zijn allemaal losse dingetjes die, als pup het aankan, leiden tot iets wat zinvol is als je groter en stabieler bent gegroeid.

Apporteren gaat niet over het moment, maar over de fase

Volgens mij is het dus niet zo zwart-wit: wel of niet apporteren in dat eerste jaar.
Misschien gaat het meer over hoe het met je hond gaat terwijl je traint. Dat zit ‘m niet in 1 moment, maar in een periode waarin je kijkt naar:

  • Kan mijn hond bij mij blijven als de arousal hoog is, of gaat hij over de hengsels?
  • Lukt het mijn hond om terug te schakelen na actie?
  • Is er sprake van nieuwsgierigheid of spanning?
  • Voelt hij zich zeker genoeg om afstand te nemen én weer terug te komen?
  • Blijft hij mentaal beschikbaar, of zittie in zijn eigen film?

Draagkracht geeft informatie

Die vragen geven geen antwoord op de vraag of je moet apporteren.
Ze geven informatie over de draagkracht van jouw hond. Over hoeveel vertrouwen er op dat moment is. Of er herstel plaatsvindt.

Ik weet niet of er een “juist” moment is om te beginnen met apporteren. Wat ik wél weet, is dat ik betere keuzes maak sinds ik beter kijk.
Niet alleen naar mijn eigen hond, maar ook naar die van mijn cursisten.
Kun jij ook he?!
Niet door te tellen hoe oud je hond is, maar door te zien hoe hij zich houdt in training.
Wat spanning met hem doet. Hoe snel hij weer herstelt. Waar hij houvast zoekt.

Als je dat leert herkennen, hoef je minder te gokken. Zal-ie-wel-of-niet?!
Dan pas je je training aan op wat je hond laat zien — en niet andersom.


Werk je nog niet met een clicker?
In de online training Click en Klaar leg ik stap voor stap uit hoe je met clickertraining gedrag opbouwt en verfijnt.

Welzijnsgericht jachthondentrainer | clickertraining | trainen zonder pijn

Hee, ik ben Saskia

Als je eenmaal weet hoe leren, emotie en samenwerking bij je hond werken, kun je het niet meer niet-weten. Dat inzicht verandert hoe je traint — of je dat nu van plan was of niet.

Op De Honderwijzer deel ik kennis over het opleiden van jachthonden zonder angst of pijn, met oog voor welzijn, samenwerking en het denkvermogen van je hond. Begrijpen wat je doet en waarom.

Kijk gerust rond en lees hoe je je training zo kunt inrichten dat je hond niet alleen doet, maar ook begrijpt wat jullie samen aan het bouwen zijn.
Fijn dat je er bent.

Positieve-Jachttraining Eibergen -Berekelland - Achterhoek
Meld je hieronder aan voor de lesbrief
meer blogs