Een drukke jachthond?
Fjoer is veel hond. Meer dan ik had voorzien toen ik voor dit nest koos.
Druk, heet, snel gefrustreerd. En als hij het even niet meer weet, begint hij te dribbelen, te springen, te duwen.
Ik doe m’n best hoor. Rustmatje, voertjes, afstand houden enzo. Ik probeerde rust in de hond te trainen. Maar de onrust nam niet af. Mijn frustratie ook niet..
Want hoe harder ik aan rust werkte, hoe onrustiger hij werd. Ik ook..
Rust en passie
Mijn trainer zei: “In het veld wil je passie en snelheid juist wél zien. Mág hij dribbelen van ongeduld en werklust? – Zéker! Mag het gekanaliseerd worden? – Ja.
Dan zou de vraag aan de hond moeten zijn; blijf je bereikbaar voor mij terwijl je al die passie omzet in het werk?
En dat bleef hangen. Fjoer is namelijk niet rustig. Die maakt hele tango’s op de plaats naast mij. Hij denkt vooruit. Hij scant. Hij wil. Hij kan snel leren, snel werken, snel uit de bocht vliegen.
En al dat vuur is óók wat hem maakt tot wie hij is.
En is al zijn algemeenheid: Een jachthond met veel drive is niet mislukt of fout getraind of slecht gehabitueerd. Een béétje jachthond hoort aan te gaan op zwaaiende hazen of vliegende dummy’s. We selecteren onze werkhonden op wat generaties van selectie vast hebben gelegd.
Soms lastig om mee te dealen. En ook wat we in huis halen en meenemen naar training.
Rust trainen bij je hond? Of leren werken met wat er is
De vraag is dus niet: hoe maak ik hem rustiger?
De vraag is: hoe kan ik werken met de hond die ik hier voor me heb?
Rust is geen gedrag. Het is niet te oefenen met een koekje of een commando.
Rust ontstaat wanneer jouw hond overzicht krijgt. En wanner hij heeft kunnen oefenen met wachten, actie, herstellen van de actie. Maar vooral met het opnieuw contact maken met jou en beschikbaar blijven.
Je wilt het vuur niet blussen. Je wilt het gecontroleerd laten branden.
Drive als excuus?
“Hij heeft nu eenmaal veel drive” hoeft geen excuus te worden voor chaos, getrappel of piepen.
Drive vraagt om betere opbouw. Slimmere criteria. Kortere stukjes. Helderde context. Timing. Meer herstelruimte. En vooral: een voorjager die leert zien wanneer zijn hond nog kan leren.
De jachthond die blijft werken, bewijst vooral dat hij gemotiveerd is. Het zegt niet alles over leerbaarheid. Misschien kan je hond nog wel netjes zitten, maar is er van rust helemaal geen sprake.
Probeer te kijken naar de emotionele bereikbaarheid van je hond. Klopt de binnenkant met wat je aan de buitenkant ziet? En kun je nog werken met de hond die nu voor je staat?
Wie ben je?
Mijn grootste werk zit misschien niet in Fjoer rustiger maken.
Het zit in accepteren wie hij is.
Ik heb geen hond die vanzelf zachtjes naast me wacht tot ik klaar ben met nadenken. Hij is snel aan, snel vol, snel mag-ik-al-mag-ik-al.
Zolang ik daartegen vecht, train ik vanuit spanning. Dan wil ik dat hij anders is zodat ik ‘fatsoenlijk’ met hem kan werken.
Pas als ik hem zie zoals hij is, komt er bij mij rust. Als ik stop met onderhandelen over zijn aard en mijn training naar een ander niveau kan brengen. Weer die voorspelbaarheid, strenge beloningscriteria en stoppen wanneer ik merk dat we allebei over de #** aan het gaan zijn.
(Had ik al verteld dat Fjoer – ‘vuur’ betekent??)
Je traint, je doet je best — en toch gaat het niet zoals je wilt. Je hond snapt de oefening, kent de commando’s, maar het loopt stroef. Alsof er ergens ruis zit. En je krijgt er maar geen grip op. Dan is dit traject misschien precies wat je nodig hebt. Je volgt de online training Click en Klaar, én je krijgt een individueel traject waarin we samen zoeken naar waar het schuurt — en wat er wél werkt.
Dit artikel is geschreven door Saskia Kolthof van De Honderwijzer. Het overnemen of herplaatsen van mijn teksten, volledig of gedeeltelijk, is niet toegestaan. Ook niet “even een stukje”, hoe gezellig dat soms ook bedoeld is.
Wil je het artikel delen? Heel graag. Deel dan de link naar mijn website, zodat mensen het oorspronkelijke artikel kunnen lezen.
Zo help je mee om kennis over welzijnsgerichte jachthondentraining verder te verspreiden. Daar worden jachthonden beter van. En dat is nogal de bedoeling.
